Kendi Paranı Kazan

Başarılı olmak için eskiden taşın altına elimizi sokuyorduk, şimdiyse timsahın ağzına :/

   Yine bir Cumartesi sabahı insanlar mışıl mışıl uyurken düştünüz yollara. Serviste kader arkdaşlarınızla çalışmak üzere yolda ilerliyorsunuz. Çalıştığınız yer çoğunlukla üretimin yapıldığı sanayi sitesi yakınlarında bir yer. Yolundan kuş uçmaz kervan geçmez. Memurlara özeniyorsunuz içten içe. Bu gün yan gelip yatıyorlar. Uyuyor çoğu. Sizinle birlikte hafta içine nispeten az da olsa yola koyulmuş bir sürü insan var. Trafikte araçlar görüyorsunuz. Çeşit çeşit model model. Servisin içine bakıyorsunuz. Diğer çalışanlar aralarında konuşuyorlar. Geçim derdinden bahsedenler, servise geç gelenlere çemkirenler. Konuşuyorlar aralarında. Neden geç kalıyorsun diyor biri. Uyanamadım diyor genç olanı. Evlen görürsün diye karşılık veriyor ekşimiş bir suratla. Geçim derdinden bahsediyorlar. Gene geldik cumartesi gene mesai var! Konu bu.

   Bakışların servisin camından dışarı doğru çevriliyor. Dönemeçte yavaşlayan trafikte servisin 3 metre kadar uzağında beyaz bir Audi A8 görüyorsun. İçinde sarışın güzel bir bayan var. Hafiften ince narin bir gülümsemeyle arabasının şoför koltuğuna kurulmuş trafiğin açılmasını bekliyor. Kendisine verilmiş olan varlıklı hayatın tadını çıkarır gibi bir hali var. Evet halinden memnun. Ne geçim derdi ne de başka bir sıkıntı var sanki hayatında. Altında bir işçinin emekli tazminatıyla bile alamayacağı bir araç. Düşünün 40 yıl çalışsanız 360 bin TL'yi ödeyemezsiniz. Hemen orada servis camının 3 metre uzağında başka bir hayat var, camın iç tarafında başka. Moraliniz bozuluyor. Trafik lambası kırmızıdan yeşile dönerken o da Audi A8'i ile dönemeci dönüp uzaklaşıyor. Siz de çaresiz servisle birlikte diğer yönde uzaklaşırken yolda giderek küçülen beyaz arabaya bakıp iç geçiriyorsunuz. Pencere camından içeri dönüyor bakışlarınız. Tekrar yapılacak işler dolduruyor kafanızı ve servistekilerin konuşmaları sızlanmaları...

Hayaller Audi A8, gerçekler Tofaş SLX akşama mevzumuz var bekleriz ;)

   Böyle mi olmalıydı? Diye düşünüyorsunuz. Okul yıllarında  hayalini kurduğunuz hayat bu muydu?. Servis iş yerinin önünde duruyor. İnip çalışacağınız kata çıkmak üzere binaya doğru yol alıyorsunuz. Az önceki manzara hala aklınızda. İsteksizce iş arkadaşlarınızla selamlaşıyorsunuz. Tüm güzellikler sizden uzaklaşırken siz cumartesi mesaisine yani: "verimsiz bir çalışma mesaisinin içinde", size verilen işlerin derinliklerine doğru gömülüyorsunuz. İşin daha da kötüsü var. Eğer hemen bir şeyler yapmazsanız hayatınızın belki de 20 yılı daha böyle geçecek. 

   Hayalini kurduğunuz hayatı mı yaşamak istiyorsunz?. Zengin, varlıklı biri mi olmak istiyorsunuz? Hemen harekete geçin. Kendiniz için çalışmaya başlayın. Kendi parasını kendi kazanan biri olmanın yollarını arayın. Acele edin. Hemen başlayın. Neler yapabilirim diye kafa yormaktan çekinmeyin. Kim bilir belki de köprüden önceki son çıkışa yaklaşmışsınızdır.